Beton komórkowy

Beton to najbardziej rozpowszechniony materiał budowlany. Już starożytni Asyryjczycy i Rzymianie znali materiały budowlane podobne podobne do betonu. Współcześnie znamy i stosujemy w budownictwie najróżniejsze rodzaje betonu w zależności od potrzeb. Bardzo powszechnym zastosowaniem betonu są bloczki betonowe, z których muruje się ściany piwnic. Głównym składnikiem betonu jest cement wynaleziony w 1824 r. w Anglii. Pewien rodzaj betonu lekkiego, czyli beton komórkowy jest chętnie stosowanym materiałem ściennym. Beton komórkowy otrzymuje się poprzez wprowadzanie gazu do nieutwardzonej masy. Gaz powoduje powstawanie porów powietrza w betonie. Do wytwarzania porów mamy dwie metody: spienianie lub wytwarzanie na drodze chemicznej reakcji. Zaletą betonu komórkowego jest jego niska masa i niewielka przewodność cieplna w przegrodach. Do najbardziej rozpowszechnionych materiałów z betonu komórkowego należy Ytong. W innych systemach materiałów budowlanych również stosuje się powietrze. Jednym z nich jest Porotherm, który na ściany proponuje pustaki ceramiczne. W tym systemie można budować ściany zewnętrzne jednowarstwowe. Na koniec klinkier, materiał ceramiczny bardzo spieczony, w budownictwie przeważnie jako cegły kominowe.